Estimo - Akademia Rzeczoznawcy

Zakres egzaminu na rzeczoznawcę majątkowego

Przepisy dotyczące części pisemnej odsyłają do zagadnień określonych w minimalnych wymogach programowych dla studiów podyplomowych w zakresie wyceny nieruchomości. Część ustna jest regulowana osobno i sprawdza przygotowanie praktyczne.

Co dokładnie wyznacza zakres części pisemnej?

Użytkownik szukający „zakresu egzaminu” może oczekiwać odpowiedzi dotyczącej całego egzaminu. W przepisach trzeba jednak rozdzielić zakres merytoryczny części pisemnej od sposobu sprawdzania przygotowania praktycznego w części ustnej.

Zgodnie z § 27 ust. 1 rozporządzenia egzaminacyjnego zakres merytoryczny pytań pisemnych obejmuje zagadnienia określone w przepisach dotyczących minimalnych wymogów programowych dla studiów podyplomowych w zakresie wyceny nieruchomości.

Aktualny tekst tych wymogów ogłoszono w Dz.U. 2024 poz. 903. Załącznik zawiera program ogólny, program szczegółowy oraz minimalne liczby godzin przeznaczone na poszczególne tematy studiów.

Ważne rozróżnienie: liczby godzin dotyczą organizacji studiów podyplomowych. Nie określają wagi zagadnień ani procentowego rozkładu pytań na egzaminie pisemnym.

Pięć bloków minimalnych wymogów programowych

Program ogólny studiów podyplomowych obejmuje:

  1. 1Podstawy wiedzy z zakresu prawa
  2. 2Podstawy wiedzy ekonomicznej
  3. 3Podstawy budownictwa
  4. 4Rzeczoznawstwo majątkowe
  5. 5Seminarium dyplomowe i egzamin

Jest to struktura oficjalnego programu studiów, do którego odsyłają przepisy dotyczące zakresu pytań pisemnych. Nie jest to podział państwowego testu na pięć części ani pięć oficjalnych bloków pytań egzaminacyjnych.

1. Podstawy wiedzy z zakresu prawa

Pierwszy blok minimalnych wymogów programowych obejmuje:

  • część ogólna prawa cywilnego
  • podstawy prawa rzeczowego
  • podstawy prawa zobowiązań
  • podstawy prawa i postępowania administracyjnego
  • źródła informacji o nieruchomościach
  • systemy geoinformacyjne
  • gospodarka przestrzenna
  • gospodarka nieruchomościami
  • gospodarka mieszkaniowa
  • gospodarka gruntami rolnymi, leśnymi i gruntami pod wodami
  • ochrona danych osobowych
  • zamówienia publiczne

Program szczegółowy rozwija te grupy między innymi o własność i użytkowanie wieczyste, księgi wieczyste, kataster nieruchomości, planowanie przestrzenne, gospodarowanie nieruchomościami, podziały, scalenia, opłaty oraz wywłaszczenia.

2. Podstawy wiedzy ekonomicznej

Drugi blok programu obejmuje:

  • podstawy ekonomii
  • ekonomiczne podstawy rynku nieruchomości
  • podstawy matematyki finansowej
  • elementy finansów i bankowości
  • ocena ekonomicznej efektywności inwestycji
  • podstawy statystyki i ekonometrii
  • elementy rachunkowości

Obszar ten łączy pojęcia ekonomiczne, analizę rynku, obliczenia i interpretowanie danych. Oficjalny program nie wskazuje jednak, jaki udział pytań pisemnych musi pochodzić z tego bloku.

3. Podstawy budownictwa

Trzeci blok programu obejmuje:

  • uwarunkowania prawne i techniczne funkcjonowania obiektów budowlanych
  • przegląd technologii w budownictwie
  • proces inwestycyjny w budownictwie
  • ocena stanu technicznego budynków
  • podstawy kosztorysowania

Nie należy utożsamiać tego obszaru wyłącznie z prawem budowlanym. Program obejmuje także wiedzę techniczną i kosztową.

4. Rzeczoznawstwo majątkowe

Czwarty blok programu obejmuje:

  • system prawny rzeczoznawstwa majątkowego
  • zasady dobrej praktyki
  • wprowadzenie do problematyki wyceny nieruchomości
  • wartość nieruchomości jako podstawa wyceny
  • podejścia, metody i techniki wyceny nieruchomości w Polsce
  • wycena praw rzeczowych, w tym ograniczonych praw rzeczowych i zobowiązań umownych
  • wycena nieruchomości zurbanizowanych
  • wycena nieruchomości rolnych, upraw sadowniczych, roślin ozdobnych i gruntów pod wodami
  • wycena nieruchomości leśnych oraz zadrzewionych i zakrzewionych
  • wycena nieruchomości dla celów szczególnych i wycena nieruchomości specjalnych
  • wycena maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością
  • podstawy wyceny przedsiębiorstw
  • podstawy powszechnej taksacji nieruchomości
  • rola rzeczoznawcy majątkowego w doradztwie na rynku nieruchomości
  • koncepcje wyceny nieruchomości na świecie

Program szczegółowy rozwija te grupy o konkretne cele wyceny, rodzaje nieruchomości, prawa, źródła danych oraz sposoby stosowania podejść, metod i technik.

5. Seminarium dyplomowe i egzamin

Piąty blok jest elementem minimalnego programu studiów podyplomowych.

Nie należy traktować go jako osobnej puli pytań państwowego egzaminu ani jako dowodu na określoną liczbę pytań związanych z tym blokiem. Przepisy nie publikują takiego rozkładu.

Program ogólny a program szczegółowy

Program ogólny tworzy mapę podstawowych bloków i grup tematycznych. Program szczegółowy rozwija je do bardziej precyzyjnych zagadnień.

  • „Źródła informacji o nieruchomościach” obejmują między innymi księgi wieczyste, kataster i inne rejestry.
  • „Gospodarka przestrzenna” obejmuje system planowania, plany miejscowe i decyzje dotyczące zagospodarowania.
  • „Gospodarka nieruchomościami” obejmuje między innymi obrót nieruchomościami publicznymi, podziały, scalenia, opłaty i wywłaszczenia.
  • „Podejścia, metody i techniki wyceny” rozwijają zasady doboru i stosowania narzędzi wyceny.

Przy planowaniu nauki program ogólny może służyć jako mapa, a program szczegółowy jako dokładniejsza lista zagadnień do sprawdzenia.

A co z częścią ustną?

Części ustnej nie należy automatycznie utożsamiać z pięcioma blokami minimalnych wymogów programowych.

Część ustna jest regulowana osobno w § 30–32 rozporządzenia egzaminacyjnego. Służy sprawdzeniu przygotowania praktycznego kandydata poprzez omówienie procedur wyceny i odpowiedzi na pytania dotyczące tych procedur.

Na tej stronie część ustna jest wskazana wyłącznie po to, aby poprawnie rozgraniczyć jej funkcję od zakresu merytorycznego części pisemnej.

Oficjalny program a organizacja materiału w ESTIMO

Oficjalnym źródłem minimalnych wymogów programowych jest załącznik do rozporządzenia ogłoszonego w Dz.U. 2024 poz. 903.

ESTIMO może porządkować pytania i sesje według kategorii wygodnych do nauki. Taka organizacja nie jest jednak odrębnym oficjalnym programem egzaminacyjnym.

Kategorie produktu i grupy wskazane w rozporządzeniu mogą się częściowo pokrywać, ale nie należy zakładać ich zgodności 1:1 bez osobnego mapowania. W razie rozbieżności punktem odniesienia dla zakresu części pisemnej pozostaje aktualny akt prawny.

Jak wykorzystać zakres do planowania nauki?

Zacznij od oficjalnej mapy

Przejrzyj wszystkie bloki i grupy programu. Zaznacz obszary wymagające uporządkowania lub uzupełnienia.

Podziel szerokie zagadnienia

Mniejszy zakres jednej sesji ułatwia ustalenie, czy problem wynika z braku wiedzy, pomylenia pojęć czy interpretacji pytania.

Łącz różne sesje

Nauka tematyczna pomaga skupić się na obszarze, a testy mieszane ćwiczą rozpoznawanie dziedziny pytania.

Najczęstsze pytania o zakres egzaminu

Jaki dokument wyznacza zakres merytoryczny części pisemnej?

§ 27 ust. 1 rozporządzenia egzaminacyjnego odsyła do zagadnień określonych w przepisach o minimalnych wymogach programowych. Aktualny tekst wymogów ogłoszono w Dz.U. 2024 poz. 903.

Czy pięć bloków programu oznacza pięć części testu?

Nie. Są to bloki minimalnego programu studiów podyplomowych. Przepisy nie dzielą państwowego testu na pięć odpowiadających im części.

Czy liczba godzin wskazuje liczbę pytań z danego tematu?

Nie. Liczby godzin dotyczą organizacji studiów. Nie określają procentowego rozkładu ani liczby pytań egzaminacyjnych.

Czy kategorie w ESTIMO są oficjalnymi kategoriami egzaminu?

Nie. ESTIMO może organizować materiał w sposób wygodny do nauki. Oficjalna struktura programu wynika z rozporządzenia, a obu podziałów nie należy utożsamiać 1:1.

Czy ta sama struktura wyznacza przebieg części ustnej?

Nie można tego automatycznie zakładać. Część ustna jest regulowana osobno i sprawdza przygotowanie praktyczne kandydata.

Pracuj z zakresem w uporządkowany sposób

Wybierz obszar materiału albo przejdź do sesji mieszanej, aby połączyć naukę tematyczną z pracą przekrojową.